Przewiń niżej

#PODATKIWSPORCIE

Bernadeta Bąk

Cykl #podatkiwsporcie obejmować będzie analizę wybranych zagadnień związanych z szeroko rozumianą obecnością podatków w sporcie. Odpowiemy sobie na kilka pytań m. in. kiedy zawodnik może prowadzić działalność gospodarczą? Czy są dyscypliny w których jest to wręcz pożądane? Czy siatkarz, koszykarz albo piłkarz może być podatnikiem VAT?

Na początek sprawdzimy czy osoby fizyczne mogą – z tytułu uprawiania sportu – stać się podatnikami podatku od towarów i usług? Podstawę tych rozważań stanowić będzie wyrok Naczelnego sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 15 grudnia 2015 r., wydany w sprawie o sygnaturze akt I FSK 1491/14[1].

Podstawą do wydania przez NSA omawianego wyroku, był spór zawodowej siatkarki, która przychody z prowadzonej działalności sportowej uzyskiwała w ramach działalności gospodarczej. W konsekwencji uzyskiwane przychody uznawała za przychody z prowadzonej działalności gospodarczej i dokumentowała wystawianymi przez siebie fakturami VAT.

Organy skarbowe zakwestionowały zasadność takiego postępowania siatkarki, co  stanowiło przyczynek do wystąpienia przedmiotowego sporu. Dyrektor Urzędu Kontroli Skarbowej uznał, że siatkarka, uzyskała przychód z uprawiania piłki siatkowej na podstawie umowy zawartej z Klubem sportowym. Przychód ten natomiast błędnie zaliczyła do przychodu z pozarolniczej działalności gospodarczej, wymienionego w art. 10 ust. 1 pkt 3 PDOF[2], zamiast do przychodu z działalności wykonywanej osobiście, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 2 w związku z art. 13 pkt 2 tej ustawy. Organ ponadto wskazał, że uprawiając sport nie spełniała kryteriów przewidzianych w art. 15 ust. 1 w związku z art. 15 ust. 3 pkt 3 u.p.t.u.[3],  i z tej przyczyny nie była podatnikiem podatku VAT. Jak podkreślił organ, faktury na rzecz Klubu zawodnicza wystawiała więc bezpodstawnie, generując jednak obowiązek zapłaty podatku VAT z nich wynikający, zgodnie z art. 108 ust. 1 u.p.t.u. Siatkarka odwołała się od przedmiotowej decyzji. Dyrektor Izby Skarbowej podzielił jednak przedstawioną przez organ argumentację. Kolejnym krokiem było więc złożenie przez zawodniczkę skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie[4]. Wyrok WSA również był niekorzystny dla siatkarki, który nie zgodził się z jej twierdzeniami i zajął - również dla niej niekorzystne - stanowisko w sprawie.

Wobec powyższego, zawodniczka złożyła skargę do Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie, który uchylił zarówno zaskarżony wyrok WSA jak i decyzję dyrektora Izby Skarbowej. NSA postawił, jednobrzmiącą tezę, że siatkarz czy piłkarz może być podatnikiem VAT. Wszystko jednak zależy od tego, jak organizuje swoją aktywność sportową.

Uzasadniając swoje stanowisko NSA powołał się na uchwałę siedmiu sędziów NSA[5], w której to podkreślono, że „przychody sportowców z uprawiania sportu mogą być zaliczone do źródła przychodów z pozarolniczej działalności gospodarczej (art. 10 ust. 1 pkt 3 PDOF, Dz.U. z 2000 r. Nr 14, poz. 176 ze zm.), jeżeli działalność sportowca spełnia kryteria określone w art. 5a pkt 6 tej ustawy i nie spełnia kryteriów z art. 5b ust. 1 tej ustawy”.

Co istotne, w dotychczasowych decyzjach i wyrokach wydanych w przedmiotowej sprawie, uwzględnienie przedmiotowego orzeczenia NSA nie było możliwe, gdyż wydane one zostały przed dniem wydania omawianej uchwały. Uchwała ta – jak czytamy w uzasadnieniu omawianego wyroku – „podważyła materialnoprawną poprawność rozumowania stanowiącego zasadniczy trzon argumentacji przedstawionej w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie powiększonym nie wykluczył bowiem, że przychody osiągane przez sportowca mogą być niekiedy, przy spełnieniu określonych warunków, plasowane w ramach działalności gospodarczej”.

W konsekwencji - co zostało podkreślone przez NSA w wyroku dotyczącym siatkarki – „uproszczone wnioskowania, które w analizowanej tu płaszczyźnie przedstawiono zarówno w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku, jak i rozpoznanej skardze kasacyjnej z uwzględnieniem pisma stanowiącego uzupełnienie jej motywów, nie było prawidłowe. Nieprzedstawienie w pełni właściwych tej sprawie ocen prawnych, cechujące zaskarżoną decyzję Dyrektora Izby Skarbowej oraz aprobujący tę decyzję zaskarżony wyrok Sądu pierwszej instancji, skutkowało koniecznością wyeliminowania obu wyżej wskazanych rozstrzygnięć z obrotu prawnego”.

Pokreślenia wymaga również fakt, że NSA nie stwierdził, że w tym konkretnym i omawianym przypadku „siatkarka była podatnikiem VAT i mogła wystawiać faktury”. Dokonanie prawidłowej oceny przypadku, w oparciu o poszerzoną analizę prawną pozostawił ponownie dyrektorowi Izby Skarbowej. Wskazał jedynie organom ścieżkę, że takim podatnikiem siatkarka może być – a zależne jest to między innymi od tego, jak konkretnie w tym przypadku została zorganizowana jej działalność sportowa.

W uzasadnieniu wyroku NSA podkreślił również, że „dyrektor Izby Skarbowej ponownie rozpoznając sprawę zobligowany będzie do zajęcia stanowiska, czy czynności Skarżącego, przy uwzględnieniu wszelkich towarzyszących im okoliczności, na gruncie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych prowadziły do uzyskania przychodów z działalności wykonywanej osobiście, czy z innego tytułu. W dalszej zaś kolejności w przypadku uznania, że Skarżący nie uzyskał przychodu z działalności wykonywanej osobiście, rozważania dotyczące statusu Skarżącego w podatku VAT zostaną przeprowadzone w ramach art. 15 ust. 1 i ust. 2 u.p.t.u. Z kolei w przypadku uznania, że Skarżący uzyskał przychody z działalności wykonywanej osobiście, Dyrektor IS oceni status Skarżącego w podatku VAT z uwzględnieniem art. 15 ust. 3 pkt 3 w związku z ust. 1 i ust. 2 u.p.t.u.”.

Kończąc pragnę zaznaczyć, że wyrok nie stawia jednoznacznej tezy, że każdy sportowiec będzie podatnikiem VAT. Jednak orzeczenia te pozwalają mieć nadzieję, że wszelkie wątpliwości, które pojawią się w tej materii będą jednoznacznie rozstrzygane na korzyść sportowców/podatników. Albowiem można uznać, że w określonych przypadkach, sportowiec będzie uznany za podatnika VAT, a co za tym idzie będzie uprawniony do wystawianiu faktur za prowadzoną przez siebie działalność sportową.


[1] Dostęp na LEX Prestige NR 1938914

[2] ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2000 r. Nr 14, poz. 176 z późn. zm., dalej jako PDOF

[3] ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług, Dz. U. Nr 54, poz. 535, z późn. zm., dalej jako u.p.t.u.

[4] Wyrok WSA w Olsztynie z dnia 3 kwietnia 2014 r., wydany w sprawie o sygnaturze akt I SA/Ol 159/14, dostęp na: LEX Prestige 1459971

[5] Uchwała Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 22 czerwca 2015 r., sygn. akt II FPS 1/15, dostęp na: Lex Prestige, opublikowano: ONSAiWSA 2015/6/101

 

Kategoria: Prawo sportowe

Szukaj
w Strefie Wiedzy

IP Blog Spółki z Górnej Półki Procesowy.pl

 

W celu poprawienia jakości świadczonych usług na naszej stronie wykorzystujemy pliki cookies. To całkowicie bezpieczne dla Ciebie i Twoich danych. Jeśli nie wyrażasz na to zgody, prosimy, zmień ustawienia swojej przeglądarki.

Zamknij